Wieloośrodkowe, randomizowane, podwójnie ślepe, kontrolowane badanie epilepsji nekropulowanej u niemowląt z ostrym zapaleniem oskrzelików ad 5

Analizę przeprowadzono za pomocą oprogramowania SPSS (wersja standardowa 10). Jednokierunkową analizę wariancji zastosowano do prostego porównania dwóch randomizowanych grup. Środki i 95-procentowe przedziały ufności zostały przekształcone z logu na skalę liniową w celu prezentacji. Różnice w leczeniu i ich przedziały ufności również zostały przekształcone z log do skali liniowej w celu obliczenia stosunku wyników z epinefryną do wyników z placebo. Aby dostosować to porównanie, wyniki współzmiennych zostały sprawdzone przy użyciu ogólnego modelowania liniowego. Współzmienne, które zostały ocenione przy przyjęciu, przed randomizacją, to szpital, w którym dziecko było leczone, punkt ciężkości oraz użycie lub niewykorzystanie dodatkowego tlenu, z lub bez użycia płynów dożylnych. Zarówno stosowanie uzupełniającego tlenu, przy użyciu lub bez użycia płynów dożylnych, jak i jego interakcja z leczoną grupą były znaczące (P <0,05), ale inne współzmienne i ich interakcje nie były znaczące. W związku z tym porównanie leczenia przeprowadzono również osobno, w zależności od użycia lub niewykorzystania uzupełniającego tlenu i płynów dożylnych, z połączoną wariancją dla każdego porównania. Nie było interakcji między stopniem ciężkości a leczeniem, ani ciężkość nie była istotną zmienną towarzyszącą, gdy użycie dodatkowego tlenu, z lub bez użycia płynów dożylnych, zostało uwzględnione w modelu. Wszystkie podane wartości P są dwustronne. Wyniki
Tabela 2. Tabela 2. Charakterystyka demograficzna niemowląt przy przyjęciu do szpitala. W sumie 194 niemowląt zostało przydzielonych do leczenia: 99 do adrenaliny i 95 do placebo. Nie było znaczących różnic między grupami w randomizacji pod względem zmiennych demograficznych, odsetka niemowląt wymagających dodatkowego tlenu lub płynów dożylnych lub odsetka niemowląt, u których aspiracja nosowo-gardłowa była dodatnia dla syncytialnego wirusa oddechowego (tabela 2). Nie było znaczących różnic w przyjęciu pomiędzy grupami w czasie trwania świszczącego oddechu (P = 0,16) lub czasu trwania wydzieliny (p = 0,35) (tabela 2).
Pierwotne punkty końcowe
Tabela 3. Tabela 3. Długość pobytu w szpitalu, czas do momentu, w którym niemowlę było gotowe do rozładowania, i czas potrzebny na uzupełnienie tlenu, zgodnie z użyciem lub niewykorzystaniem uzupełniających płynów tlenowych i dożylnych. Rysunek 1. Rycina 1. Średnia długość pobytu w szpitalu w zależności od zapotrzebowania na suplementację tlenem i płynami dożylnymi przy przyjęciu. Paski błędów wskazują 95-procentowe przedziały ufności.
Leczenie epinefryną nie miało istotnego wpływu na długość pobytu w szpitalu (P = 0,16) ani na czas, w którym niemowlę było gotowe do wypisu (P = 0,86). Stosunek długości pobytu w szpitalu w grupie epinefryny do tej w grupie placebo wynosił 0,85 (95% przedział ufności, 0,67 do 1,07). Stosunek czasu, jaki był gotowy do wyładowania w grupie epinefryny, do tej w grupie placebo, wynosił 0,98 (95-procentowy przedział ufności, od 0,74 do 1,29) (tabela 3). Długość pobytu w szpitalu dla grupy epinefryny wynosiła od 10 do 443 godzin, z przedziałem międzykwartylowym od 26 do 116 godzin. Zakres dla grupy placebo wynosił od 13 do 438 godzin, z przedziałem międzykwartylowym od 42 do 111 godzin
[podobne: hexacima, gdzie wysłać skierowanie do sanatorium, ceny leków na receptę ]
[patrz też: hexacima, gumtree poznań pokoje, lipanthyl supra ]