Kontrolowana próba Porównanie Varabariny z acyklowirem w zakażeniu wirusem Newpacium Herpes Simplex czesc 4

Brak porównania leczenia w obrębie kategorii chorób był statystycznie istotny. Rycina kontrastuje dane dotyczące przeżycia w zależności od nasilenia choroby przez pierwsze 12 miesięcy po przyjęciu. Nie stwierdzono istotnych różnic w przeżyciu między grupami leczonymi (P = 0,27) po skorygowaniu nierównowagi w zakresie choroby przy użyciu analizy stratyfikacyjnej opartej na procedurze regresji rangowej. Żadne dziecko z chorobą zlokalizowaną na skórze, oczach i ustach nie zmarło. Wskaźnik śmiertelności niemowląt z zapaleniem mózgu wynosił 14 procent w obu grupach leczonych. Dzieci z rozsianą infekcją miały wyższy wskaźnik śmiertelności: 50 procent biorców vidarabiny zmarło, w porównaniu z 61 procentami biorców acyklowiru (95 procent przedziału ufności dla różnicy, -20 do 40). Wystąpił szeroki przedział ufności ze względu na niewielką liczbę pacjentów w tej podgrupie. Ustalenia skuteczności korygowano dalej dla innych ważnych zmiennych towarzyszących, w tym poziomu świadomości, rozsianej koagulopatii wewnątrznaczyniowej, wcześniactwa, rodzaju wirusa i zakresu choroby.13 Całkowita różnica w przeżyciu pozostała niewielka nawet po korektach na wielu odmianach (P = 0,273). W grupie z rozsianą infekcją wszystkie 11 zgonów u pacjentów leczonych acyklowirem i 7 z 14 zgonów u biorców vidarabiny wystąpiło podczas pierwszego tygodnia terapii.
Zachorowalność
Tabela 3. Tabela 3. Ocena zachorowalności po 12 miesiącach u noworodków z noworodkową infekcją HSV leczonych Vidarabine lub Acyklowirem. Zachorowalność oceniano po jednym roku życia dla każdej z kategorii chorób (Tabela 3). Nie stwierdzono istotnych różnic w zachorowalności między dwiema grupami leczenia (p = 0,83) po dostosowaniu do zakresu choroby z analizą stratyfikacyjną. W przypadku dzieci leczonych warababiną z chorobą ograniczoną do skóry, oczu lub jamy ustnej, 88 procent (22 z 25) uznano za rozwijające się normalnie. Jeden biorca vidarabiny miał ciężkie następstwa, jeden miał umiarkowane upośledzenie i jeden miał łagodne opóźnienie w rozwoju motorycznym. Wśród biorców acyklowiru stwierdzono, że 98 procent (45 z 46) rozwija się normalnie; dziecko miało umiarkowane opóźnienie rozwojowe (95-procentowy przedział ufności dla różnicy, -4 do 24). Wyniki badań płynu mózgowo-rdzeniowego i elektroencefalografii były prawidłowe u czterech dzieci z zaburzeniami neurologicznymi, zarówno przy zapisie, jak i po zakończeniu terapii.
Wśród dzieci z zakażeniem ośrodkowego układu nerwowego stwierdzono, że 43 procent osób otrzymujących vidarabinę (13 z 30) rozwija się normalnie, w porównaniu z 29% pacjentów otrzymujących acyklowir (8 z 28) (przedział ufności 95% dla różnicy, – 11 do 39). Te dzieci miały normalny elektroencefalogram i żaden nie miał napadów. Spośród biorców vidarabiny 11 (37 procent) miało ciężkie upośledzenie, miało zaburzenie drgawkowe z umiarkowanym opóźnieniem rozwojowym, 4 miało objawy umiarkowanego osłabienia motorycznego (17 procent) i (3 procent) miało łagodne osłabienie motoryczne. Dziewięciu spośród biorców acyklowiru (32%) miało poważne upośledzenie.
W końcu wśród dzieci z rozsianą chorobą 58% osób otrzymujących vidarabinę (7 z 12) rozwijało się normalnie, w porównaniu z 60% pacjentów otrzymujących acyklowir (3 z 5) (95-procentowy przedział ufności dla różnicy, -40% dla 50)
[przypisy: świerzbiączka guzkowa, hexacima, luxmed domaniewska ]