Heparyna o niskiej masie cząsteczkowej a kumaryna do zapobiegania nawrotowej zakrzepicy żylnej u pacjentów z nowotworem ad 6

3. Najważniejsze zdarzenia dotyczące skuteczności. Rycina 1. Rycina 1. Kaplan-Meier Szacuje prawdopodobieństwo wystąpienia objawowej nawracającej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów z nowotworem, w zależności od tego, czy otrzymali wtórną profilaktykę za pomocą dalteparyny lub doustnej terapii przeciwzakrzepowej w ostrym zakrzepowym zatorowo-zatorowym zapaleniu żył. Zdarzenie zdefiniowano jako obiektywnie zweryfikowany, objawowy epizod nawrotowej zakrzepicy żył głębokich, zatorowości płucnej lub obu podczas sześciomiesięcznego okresu badania. Współczynnik ryzyka nawrotu choroby zakrzepowo-zatorowej w grupie leczonej dalteparyną w porównaniu z grupą doustnie antykoagulacyjną wynosił 0,48 (przedział ufności 95%, 0,30 do 0,77, P = 0,002 w teście log-rank). Dwóch pacjentów w każdej grupie zostało wykluczonych z analizy skuteczności, ponieważ nie mieli kwalifikującego się zdarzenia zakrzepowego: jeden pacjent miał zakrzepicę w żyle ramienia, jeden miał bezobjawowy zakrzep w nodze, a pozostali dwaj nie mieli potwierdzonego płucnego embolizm. Objawowa, nawracająca zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna lub oba objawy wystąpiły u 27 z 336 pacjentów z grupy dalteparyny i 53 z 336 pacjentów z grupy doustnie antykoagulantem (Tabela 3). Współczynnik ryzyka dla nawracającej choroby zakrzepowo-zatorowej w grupie leczonej dalteparyną w porównaniu z grupą doustnie antykoagulacyjną wynosił 0,48 (przedział ufności 95%, 0,30 do 0,77; P = 0,002) w okresie sześciomiesięcznego badania (ryc. 1). Szacowana przez Kaplana-Meiera szansa nawrotu zakrzepicy po sześciu miesiącach wynosiła 9% w grupie dalteparyny, w porównaniu z 17% w grupie doustnie antykoagulant. Wszystkie nawracające zakrzepice żył głębokich były proksymalne. Nie wykryto istotnych interakcji między grupą leczoną a czynnikami ryzyka. Spośród 53 zdarzeń zakrzepowych w grupie doustnie antykoagulant 20 wystąpiło, gdy INR wynosił poniżej 2,0.
Krwawienie
Trzech pacjentów przydzielonych do doustnej terapii przeciwzakrzepowej nie otrzymało badanego leku i zostało wykluczonych z analiz bezpieczeństwa. Dziewiętnaście z 338 pacjentów z grupy dalteparyny (6 procent) i 12 z 335 pacjentów otrzymujących doustne leczenie przeciwzakrzepowe (4 procent) miało poważne krwawienie (P = 0,27). Odpowiednie wskaźniki każdego krwawienia wynosiły 14 procent i 19 procent (p = 0,09). W czasie dużego krwawienia dwaj pacjenci z grupy dalteparyny mieli małopłytkowość. Poważne krwawienie związane było z wartością INR większą niż 3,0 u sześciu pacjentów z grupy doustnie antykoagulantem.
W grupie dalteparyny jeden pacjent zmarł z powodu masywnej krwioplucie związanej z przerzutowym rakiem płuca, a troje pacjentów krwawiło w krytycznym miejscu: jeden pacjent z guzem mózgu miał krwawienie wewnątrzczaszkowe, jeden pacjent z rakiem prostaty miał krwawienie do przestrzeni zaotrzewnowej i jeden pacjent z rakiem płuc miał krwotok do osierdzia. W grupie przyjmującej doustne antykoagulanty nie wystąpiły żadne krwawienia, a czterech pacjentów krwawiło w krytycznym miejscu: dwaj pacjenci, jeden z rakiem piersi i jeden z rakiem prostaty, mieli krwawienie wewnątrzczaszkowe, i dwóch pacjentów, jeden z guzem mózgu i jeden z rakiem gruczołu krokowego, wystąpiło krwawienie dootrzewnowe.
Śmiertelność
Rycina 2. Rycina 2. Kaplan-Meier Szacuje prawdopodobieństwo śmierci ze wszystkich przyczyn u pacjentów z nowotworem, w zależności od tego, czy zostali oni objęci profilaktyką wtórną za pomocą dalteparyny lub doustnej terapii przeciwzakrzepowej w ostrym zakrzepicy żylnej
[podobne: lekarz z mongolii kraków, ośrodek leczenia uzależnień toruń, cea badanie cena ]
[patrz też: tarcza zastoinowa, piotr nowakowski urolog, elmed legionowo ]