Endometrium cd

Pacjenci z guzami dodatnimi pod względem receptora estrogenu lub z receptorem progesteronu (lub oboma) mieli rozpocząć tamoksyfen po przeszczepie, gdy liczba białych krwinek przekroczyła 4000 na milimetr sześcienny lub całkowita liczba neutrofilów przekroczyła 2000 na milimetr sześcienny (lub oba kryteria były spotkał). Modyfikacje planu leczenia
W lipcu 1994 r., Trzy lata po rozpoczęciu badania, protokół został zmieniony, aby umożliwić przedłożenie do jednego cyklu CAF przed rejestracją. W grudniu 1995 r. Druga poprawka pozwoliła na przedłożenie do dwóch cykli chemioterapii opartej na doksorubicynie przed rozpoczęciem badania. W oryginalnym protokole pacjenci przydzieleni do autologicznego przeszczepienia krwiotwórczych komórek macierzystych po zakończeniu adiuwantowego CAF byli losowo przydzielani do jednego z trzech trybów stymulowania kolonii granulocytowo-makrofagowych (GM-CSF): 250 .g na metr kwadratowy dziennie przez 2-godzinny okres, 250 .g na metr kwadratowy dziennie przez okres 6 godzin lub 250 .g na metr kwadratowy dziennie przez 24 godziny. W poprawce z lipca 1994 r. Wyeliminowano ten schemat losowania i pozostawiono dawkę i harmonogram czynników wzrostu według uznania lekarza prowadzącego. Zalecano stosowanie GM-CSF w dawce 250 .g na metr kwadratowy dziennie. Początkowo dopuszczano tylko autologiczne przeszczepy szpiku kostnego. Nowelizacja z lipca 1994 r. Zezwalała również na stosowanie przeszczepów komórek macierzystych krwi obwodowej pojedynczo lub w połączeniu z autologicznym szpikiem. Początkowo tamoksyfen był podawany pacjentom, którzy byli dodatni dla receptorów estrogenu lub receptorów progesteronu. Poprawka z lipca 1994 r. Wymagała, aby tamoksyfen był podawany tylko pacjentom, u których guzy były pozytywne dla receptorów estrogenowych.
Analiza statystyczna
Czas przeżycia wolny od choroby był definiowany od czasu randomizacji do najwcześniejszego znaku nawrotu, nowego pierwotnego raka piersi lub śmierci bez nawrotów; dane zostały ocenzurowane w dniu, w którym ostatni pacjent był znany z życia. Przeżycie zdefiniowano jako czas od randomizacji do śmierci z dowolnej przyczyny. Czas do wystąpienia nawrotu zdefiniowano jako czas od randomizacji do wznowy lub nowego pierwotnego raka piersi; dane były cenzorowane w dniu, w którym pacjent był znany jako wolny od choroby.
Wskaźniki niepowodzenia w każdej grupie zostały oszacowane za pomocą metody Kaplana i Meiera16 i porównane z użyciem testu log-rank.17 Model proporcjonalnego hazardu Coxa zastosowano do oszacowania współczynników ryzyka i przeprowadzenia analizy regresji.18 Porównania zostały przeprowadzone zgodnie z zasadą zamiaru leczenia. Wszystkie wartości P są oparte na dwustronnych testach, a wartości P mniejsze niż 0,05 uważano za wskazujące na istotność statystyczną.
Początkowo pierwotna analiza miała obejmować podgrupę kwalifikujących się pacjentów. Jednak ze względu na wysoki poziom niekwalifikowalności, polityka ta została poddana przeglądowi w lipcu 1999 r., Po czym zdecydowaliśmy się podzielić naruszenia protokołów na główne i drobne kategorie oraz włączyć pacjentów z drobnymi naruszeniami w pierwotnej analizie. Poważne naruszenia protokołów obejmowały brak skanu u jednego pacjenta, dodatnie wycięte marginesy u pięciu pacjentów, brak biopsji rdzenia szpiku kostnego w sześciu, obecność zapalnego raka lub peau d orange w pięciu, możliwa przerzutowa choroba w jednym , inwazyjny wcześniejszy rak piersi w jednym, cukrzyca w jednym, wcześniejsza terapeutyczna wycięcie jaj w dwóch, brak udokumentowanej frakcji wyrzutowej lewej komory na linii podstawowej w jednym, brak udokumentowanego testu funkcji płucnej w linii podstawowej w trzech, choroba resztkowa w pachwinie u jednego pacjenta i mniej niż 10 dodatnich pachowych węzłów chłonnych u jednego pacjenta
[więcej w: rola aktywności fizycznej, badania biologiczne, lekarz z mongolii kraków ]
[patrz też: hexacima, gumtree poznań pokoje, lipanthyl supra ]