Czy luteinizujący hormon uwalniający hormony hormonalne jest uzasadniony u krótkich nastolatków

W artykule na temat wpływu agonisty hormonu uwalniającego hormon luteinizujący w leczeniu młodzieży z niskim wzrostem, Yanovski et al. (Wydanie z 6 marca) przewidują, że deficyt w gęstości mineralnej kości nie zostanie odzyskany, co wykazano w innych przerwach w dojrzewaniu i opóźnieniu konstytucyjnym2. Opóźnienia konstytucyjne są jednak ogólnie uważane za zmiany rozwojowe. Dane dotyczące gęstości kości po opóźnieniu konstytucyjnym są rzadkie i sprzeczne; dane z cytowanego konfliktu series2 z danymi z dwóch innych, 3,4, chociaż wszystkie trzy zostały odpowiednio zaprojektowane. Stwierdzenie, że deficyt gęstości mineralnej kości wynika z konstytucyjnego opóźnienia, jest przedwczesne.
W artykule redakcyjnym Lee5 proponuje wskazania do diagnostycznego skierowania małych dzieci do endokrynologów pediatrycznych: wysokości poniżej trzeciego centyla, wzrostu, który nie jest proporcjonalny do wzrostu rodziców lub tempa wzrostu poniżej 25. percentyla. Pierwsza ma znaczące implikacje dla zasobów, wymagające 120 000 konsultacji rocznie w Stanach Zjednoczonych. Stwierdzono, że ponad 95 procent małych dzieci nie choruje; raczej zostaną uznane za odpowiednie dla ich potencjału genetycznego, opóźnienia konstytucyjnego lub obu. 6 Jak stwierdza Lee, aby wykryć proces patologiczny, lekarze pierwszego kontaktu muszą monitorować wskaźniki wzrostu i brać pod uwagę wysokość rodziców dla wszystkich dzieci. W większości przypadków dochodzenia i skierowania nie są konieczne.7
Shayne P. Taback, MD
Elizabeth AC Sellers, MD
Heather J. Dean, MD
Winnipeg Children s Hospital, Winnipeg, MB R3E 0Z2, Kanada
[email protected] umanitoba.ca
7 Referencje1. Yanovski JA, Rose SR, Municchi G, et al. Leczenie agonistą hormonu uwalniającego hormon luteinizujący u młodzieży z niskim wzrostem. N Engl J Med 2003; 348: 908-917
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
2. Finkelstein JS, Neer RM, Biller BM, Crawford JD, Klibanski A. Osteopenia u mężczyzn z historią opóźnionego pokwitania. N Engl J Med 1992; 326: 600-604
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
3. Moore B, Briody J, Cowell CT, Mobbs E. Czy opóźnienie w dojrzewaniu wpływa na gęstość mineralną kości (BMD). Horm Res 1997; 48: Suppl 2: 91-91 abstract.
Google Scholar
4. Bertelloni S, Baroncelli GI, Ferdeghini M, Perri G, Saggese G. Normalna wolumetryczna gęstość mineralna kości i obrót kostny u młodych mężczyzn z historią konstytucyjnego opóźnienia dojrzewania. J Clin Endocrinol Metab 1998; 83: 4280-4283
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
5. Lee MM. Czy leczenie agonistą hormonu uwalniającego hormon luteinizujący jest uzasadnione u małych nastolatków. N Engl J Med 2003; 348: 942-945
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
6. Voss LD, Mulligan J, Betts PR, Wilkin TJ. Słaby wzrost liczby osób rozpoczynających naukę w szkole jako wskaźnik chorób organicznych. BMJ 1992; 305: 1400-1402
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
7. Taback SP, Dean HJ. Niski wzrost. W: Moyer VA, wyd. Oparta na dowodach pediatria i zdrowie dziecka. Londyn: BMJ Books, 2000: 334-40.
Google Scholar
Odpowiedź
Dr Lee odpowiada: Wysokość, która spada poniżej 3 percentyla, jest dobrze przyjętą definicją niskiego wzrostu i była standardowym kryterium w pediatrii dla określenia potrzeby dalszej oceny.1,2 Chociaż większość dzieci z wysokością poniżej 3. percentyl (więcej niż 2 SD poniżej średniej) nie ma choroby organicznej, badania przesiewowe społeczności zidentyfikowały proces patologiczny u 12 do 18 procent tych dzieci. 3.4 Rewizja kryteriów dotyczących skierowania dzieci z niskim wzrostem – takich jak zmiana z 3 do 0,4 centyla, zaproponowana przez niektórych klinicystów w Wielkiej Brytanii – spowodowałaby niezdolność do zidentyfikowania dwóch z ośmiu przypadków cichej choroby wykrytych w Wessex Growth Study5 i pominęłaby procent dzieci z niedobór hormonu wzrostu i inne organiczne przyczyny niskiego wzrostu, których wysokości mieszczą się pomiędzy tymi dwoma percentylami Zatem zastosowanie bardziej rygorystycznych kryteriów zmniejszy liczbę niepotrzebnych skierowań, ale może spowodować wykluczenie dzieci z chorobą z potrzebnej oceny i terapii.
Mary M. Lee, MD
Duke University Medical Center, Durham, NC 27710
[email protected] duke.edu
5 Referencje1. Plotnick L. Zaburzenia wzrostu, hormonu wzrostu i przysadki mózgowej. W: McMillan J, DeAngelis C, Feigin R, Warshaw J, wyd. Pediatria Oskiego: zasady i praktyka. 3 ed. Filadelfia: Lippincott-Raven, 1999: 1776-87.
Google Scholar
2. Schaff-Blass E, Burstein S, Rosenfield RL. Postępy w diagnostyce i leczeniu niskiego wzrostu, ze szczególnym uwzględnieniem roli hormonu wzrostu. J Pediatr 1984; 104: 801-813
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
3. Lindsay R, Feldkamp M, Harris D, Robertson J, Rallison M. Utah Badanie wzrostu: standardy wzrostu i rozpowszechnienie niedoboru hormonu wzrostu. J Pediatr 1994; 125: 29-35
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
4. Shu SG, Chen YD, Chi CS. Ocena kliniczna dzieci krótkich, do których skierowano badania przesiewowe: analiza 655 dzieci. Acta Paediatr Taiwan 2002; 43: 340-344
MedlineGoogle Scholar
5. Voss LD. Zmiana praktyki w monitorowaniu wzrostu. BMJ 1999; 318: 344-345
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
[podobne: lista leków darmowych dla seniorów, dermapen przeciwwskazania, sprawdzenie kolejki do sanatorium ]
[patrz też: sprawdzenie kolejki do sanatorium, świerzbiączka guzkowa, gumtree bydgoszcz ]