Choroba sercowo-naczyniowa ad

Hipercholesterolemia rodzinna była pierwszym zaburzeniem monogenowym, które spowodowało podwyższony poziom cholesterolu w osoczu. Główną wadą rodzinnej hipercholesterolemii jest niedobór receptorów LDL, a ponad 600 mutacji w genie LDLR zostało zidentyfikowanych u pacjentów z tym zaburzeniem.5 Jedna na 500 osób jest heterozygotyczna z powodu co najmniej jednej takiej mutacji, podczas gdy tylko z milion jest homozygotyczny w jednym miejscu. Ci, którzy są heterozygotyczni, wytwarzają połowę normalnej liczby receptorów LDL, prowadząc do zwiększenia poziomów LDL w osoczu o czynnik 2 lub 3, podczas gdy poziomy LDL u tych, którzy są homozygotyczni, wynoszą od 6 do 10 razy normalne poziomy. Osoby homozygotyczne mają ciężką miażdżycę tętnic wieńcowych i zwykle umierają w dzieciństwie po zawale mięśnia sercowego. Niedobór transportu lipoprotein ogranicza aktywność transportera, powodując podwyższone wchłanianie cholesterolu i syntezę LDL. Na przykład, mutacje w genie APOB-100, które kodują apolipoproteinę B-100, zmniejszają wiązanie receptorów apolipoproteiny B-100 z LDL i spowalniają klirens LDL w osoczu, powodując zaburzenie znane jako rodzinna apolipoproteina B-100.6 z uszkodzeniem ligandów. Jedna na 1000 osób jest heterozygotyczna pod względem jednej z tych mutacji; Profile lipidowe i choroba kliniczna u takich osób są podobne do tych u osób heterozygotycznych pod względem mutacji powodującej rodzinną hipercholesterolemię.
Sitosterolemia, rzadkie zaburzenie autosomalne, wynika z mutacji powodujących utratę funkcji w genach kodujących dwie transportery kasety wiążącej ATP (ABC), ABC G5 i ABC G8,7,8, które współdziałają w celu eksportu cholesterolu do światła jelita, tym samym zmniejszenie wchłaniania cholesterolu. Autosomalna recesywna hipercholesterolemia występuje niezwykle rzadko (częstość występowania, <1 przypadek na 10 milionów osób). Przyczyną molekularną jest obecność defektów w domniemanym białku adaptującym wątrobę, która następnie nie jest w stanie usunąć LDL osocza z receptorami LDL.9 Mutacje w genie kodującym to białko (ARH) podnoszą poziom LDL w osoczu do poziomów podobnych do obserwowanych w homozygotycznej rodzinnej hipercholesterolemii. .
U większości osób z hipercholesterolemią w populacji ogólnej stan ten można przypisać dietom wysokotłuszczowym i słabo poznanym genom podatności i modyfikującym. Badanie wyżej wymienionych zaburzeń monogenowych, które zaburzają szlaki receptorów LDL, wyjaśniło znaczenie syntezy cholesterolu i szlaków wydalania w wątrobie oraz uwypukliło cele molekularne do regulowania poziomów cholesterolu w osoczu. Na przykład terapia statynami hipercholesterolemii opiera się na zrozumieniu podstawy molekularnej tego zaburzenia.
Nadciśnienie
Tabela 2. Tabela 2. Choroby monogenowe, które podnoszą lub obniżają ciśnienie krwi. Ryc. 2. Ryc. 2. Mechanizmy molekularne pośredniczące w resorpcji soli w nerkach i związanych z nimi monogennych chorobach nadciśnieniowych. Nerki filtrują ponad 180 litrów osocza (zawierającego 23 mole soli) dziennie i wchłaniają ponownie ponad 99 procent przefiltrowanego sodu. Bliższy kanalik nefronu wchłania ponownie około 60 procent przefiltrowanego sodu, głównie przez wymianę jonów sodowo-wodorowych. Gruba pętla wstępująca Henle absorbuje około 30% przez kotransportery sodowo-potasowe (Na + -K + -2Cl)
[patrz też: wybielanie zębów przeciwwskazania, sprawdzenie kolejki do sanatorium, choroby kur objawy ]
[przypisy: hexacima, gumtree poznań pokoje, lipanthyl supra ]