Chemioterapia wysokodawkowa z hematopoetycznym ratowaniem komórek macierzystych w przypadku wysokiego ryzyka raka piersi ad

Tutaj przedstawiamy wyniki badania po medianie obserwacji trwającej 57 miesięcy i maksymalnej obserwacji trwającej dłużej niż 8 lat. Metody
Pacjenci
Badanie miało na celu zarejestrowanie kobiet w wieku poniżej 56 lat, które przeszły operację w kierunku raka piersi. Pacjenci kwalifikowali się, jeśli mieli co najmniej cztery węzły chłonne pachowe z przerzutami, ale bez odległych przerzutów. Wyniki rentgenografii klatki piersiowej, badanie ultrasonograficzne wątroby i badanie kości musiały być negatywne. Jeżeli wyniki skanowania kości były niejednoznaczne, konieczne było uzyskanie prawidłowych wyników badań rezonansu magnetycznego (MRI) w danym obszarze w celu rozwiązania problemu. Innymi kryteriami kwalifikacyjnymi były: Stan Wschodniej Spółdzielczej Onkologii-Stan Zubrod 0 lub 1, liczba białych krwinek co najmniej 4000 na milimetr sześcienny, liczba płytek krwi co najmniej 100 000 na milimetr sześcienny, współczynnik klirensu kreatyniny wynoszący co najmniej 60 ml na minutę, a poziom bilirubiny w surowicy 1,46 mg na decylitr (25 .mol na litr) lub mniej. Chemioterapia musiała rozpocząć się w ciągu sześciu tygodni po ostatniej operacji. Nie dopuszczono żadnych innych nowotworów poza odpowiednio leczonym rakiem szyjki macicy lub raka podstawnokomórkowego in situ skóry. Uzyskano świadomą zgodę wszystkich pacjentów, a badanie zostało zatwierdzone przez instytucjonalne komitety ds. Przeglądu w każdym z uczestniczących ośrodków.
Uznani pacjenci zostali poddani randomizacji przed leczeniem i byli podzieleni na podstawie wieku (młodszy niż 50 lat w porównaniu z 50 lat lub więcej), stanu menopauzy (przed menopauzą vs postmenopauzalny), liczby przerzutów do węzłów chłonnych (4 do 9 węzłów lub 10 lub więcej) i rozmiar guza (pT1, pT2 lub pT3).
Grupa leczona konwencjonalnie otrzymała pięć kursów fluorouracylu, epirubicyny i cyklofosfamidu (FEC), radioterapii i tamoksyfenu. Leczenie w grupie z dużą dawką było identyczne, z wyjątkiem tego, że piąty cykl FEC został zastąpiony chemioterapią alkilującą o wysokiej dawce.
Leczenie
Typowa chemioterapia obejmowała dożylne iniekcje fluorouracylu (500 mg na metr kwadratowy powierzchni ciała), epirubicyny (90 mg na metr kwadratowy) i cyklofosfamidu (500 mg na metr kwadratowy) co trzy tygodnie. W grupie z wysoką dawką komórki progenitorowe krwi obwodowej mobilizowano przez podawanie czynnika stymulującego kolonię granulocytów (filgrastym) w dawce 300 .g dziennie podskórnie przez 10 dni, rozpoczynając dzień po trzecim cyklu FEC. Komórki progenitorowe krwi obwodowej zbierano przez leukocytaferezę, aż zebrano co najmniej 3 miliony komórek CD34 + na kilogram masy ciała6. Reżim chemioterapii o dużej dawce składał się z cyklofosfamidu (6 g na metr kwadratowy), tiotepy (480 mg na metr kwadratowy). ) i karboplatyną (1600 mg na metr kwadratowy) podzieloną przez okres czterech dni i podawaną w codziennych wlewach od 30 do 60 minut.6,7 Komórki progenitorowe krwi obwodowej podawano 48 godzin po ostatniej dawce chemioterapii i były a następnie codzienne leczenie filgrastymem. Szczegóły opieki dodatkowej przed i po transplantacji zostały opublikowane w innym miejscu.6
Pierwotny protokół obejmował leczenie tamoksyfenem, 40 mg na dobę przez dwa lata, po zakończeniu chemioterapii
[patrz też: test na nietolerancję pokarmową, proteza szkieletowa acetalowa, przychodnia leczenia bólu ]
[więcej w: tarcza zastoinowa, piotr nowakowski urolog, elmed legionowo ]